Πόλεμος και μετανάστες

Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας στον Εβρο θυμάμαι πως έλεγαν ότι η μονάδα μας εθεωρείτο «Μονάδα Καθυστέρησης». Αν δηλαδή οι Τούρκοι εισέβαλαν, η μονάδα μας θα ήταν η πρώτη που θα αντιμετώπιζε το πρώτο κύμα της επίθεσης. Θα καθυστερούσαμε δηλαδή τον εχθρό. Στρατηγικά αυτό θα το αποκαλούσα ως «αναλώσιμο εμπόδιο στον εχθρό τις πρώτες ώρες μίας σύρραξης». Το λέω έτσι απλά όπως το σκέφτομαι τώρα ως πολίτης, γιατί αν ήμουν στρατιωτικός δεν θα έγραφα το παρόν κείμενο. Όπως και να έχει όμως τα σύνορα ενός κράτους είναι το πρώτο σημείο επαφής με τον εισβολέα κι εκεί λογικά γίνονται οι πρώτες συγκρούσεις με τις μεγαλύτερες απώλειες.

Μία τέτοια αίσθηση έχω με την εισβολή (ή υποδοχή!) των προσφύγων ή μεταναστών ή λαθρομεταναστών. Είμαστε ο κυματοθραύστης της Ευρώπης. Είμαστε η χώρα που καθυστερεί την είσοδο προς στην Ευρώπη όλων αυτών των δυστυχισμένων, άτυχων, κυνηγημένων. Γιατί ο τελικός προορισμός τους δεν είναι η οικονομικά τρωτή Ελλάδα αλλά πιθανότατα κάποια χώρα της βόρειας Ευρώπης που αυτή τη στιγμή παρατηρεί εκ του μακρόθεν τα μεταναστευτικά κύματα να μας χτυπούν.

Μία γυναίκα πέθανε από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στον καταυλισμό προσφύγων της Μόριας στη Μυτιλήνη. Κάποιοι είπαν ότι η πυρκαγιά προκλήθηκε από τους ίδιους τους πρόσφυγες ζητώντας να φύγουν από τον καταυλισμό. Η Πυροσβεστική ανέφερε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις εμπρησμού και ότι η φωτιά φαίνεται πως ξεκίνησε από τον χώρο που χρησιμοποιείται από τους διαμένοντες στους οικίσκους, ως μαγειρείο. Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η φωτιά προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα καθώς η άτυχη μητέρα μαγείρευε ενώ παράλληλα θήλαζε το μωρό της. Πανικοβλήθηκε, δεν μπορούσε να βγει έξω, άνοιξε το παράθυρο για να σώσει το παιδί της, το πέταξε στο πλήθος κι ευτυχώς το μωρό σώθηκε. Η μητέρα δεν τα κατάφερε και «έφυγε» για να ξεκουραστεί από αυτό το οδυνηρό ταξίδι ζωής και θανάτου. Το πρόβλημα παρέμεινε.

Διάβασα διάφορα σχόλια αναγνωστών στο internet για το συμβάν. Άλλα ακραία, άλλα επιθετικά, άλλα συμπονετικά, άλλα ρατσιστικά, άλλα κομματικά, άλλα απαξιωτικά, άλλα γεμάτα αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Φυσικά ποικίλες προτάσεις και λύσεις γράφτηκαν στα σχόλια, από αυτές που εύκολα κανείς σκέφτεται πίσω από την οθόνη του.

Διάφορες απόψεις και σκέψεις περιδιαβαίνουν το μυαλό του καθενός. Τι πρέπει να γίνει; Θα υπάρξει κάποια λύση; Θέλω να είμαι πονόψυχος αλλά φοβάμαι, προσπαθώ να είμαι σκληρός αλλά λυπάμαι, θέλω να βοηθήσω αλλά δεν ξέρω τι να κάνω ή δεν μπορώ γιατί κι εγώ χρειάζομαι βοήθεια. Να τους πετάξουμε στη θάλασσα ή να τους αγκαλιάσουμε; Να τους αφήσουμε να πεθάνουν ή να τους βοηθήσουμε; Να τους γυρίσουμε πίσω από εκεί που ήρθαν ή να τους προωθήσουμε στην Ευρώπη; Πολλά σενάρια καμία άμεση λύση. Πως να βρεθεί λύση σε ένα τόσο φρικτό έγκλημα που συντελείται μπροστά στα μάτια μας υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Πως να χωρέσουν 12.500 άνθρωποι σε εγκαταστάσεις χωρητικότητας 3.000 στη Μόρια; Τα ίδια βέβαια προβλήματα υπάρχουν και σε άλλα ΚΥΤ (Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης) στη χώρα.

H εκπρόσωπος  της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μίνα Αντρέεβα χαρακτηρίζει  ως τραγικό γεγονός το θάνατο της γυναίκας και τον τραυματισμό του παιδιού της στη Μόρια από την πυρκαγιά, δηλώνοντας ετοιμότητα για περαιτέρω υποστήριξη των ελληνικών αρχών.

Εδώ λοιπόν εμπλέκονται τρεις λέξεις που συνθέτουν όλες τις τραγωδίες της ανθρωπότητας. Κέρδος, όπλα, πόλεμος. Εδώ παίζεται το μεγαλύτερο θέατρο μίσους και συμπόνιας στον βωμό της οικονομικής υπεροχής. Κανείς δεν θέλει να φύγει από σπίτι του, κανείς δεν θέλει να βάλει σε κίνδυνο την οικογένειά του, κανείς δεν θέλει να διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα απλά και μόνο για να πεθάνει κάπου. Εκτός, αν δεν έχει άλλη επιλογή.

Η  ανθρώπινη παράνοια επιβεβαιώνεται από την παρακάτω φράση του Πάπα Φραγκίσκου που ανέφερε στο κήρυγμά του κατά την εορτή της Ημέρας Μεταναστών και Προσφύγων συνδέοντας τον πόλεμο με τη μετανάστευση.

«Οι πόλεμοι πλήττουν μόνο κάποιες χώρες του κόσμου, όμως τα όπλα με τα οποία γίνονται παράγονται και πωλούνται από άλλες χώρες, που εμφανίζονται κατόπιν απρόθυμες να υποδεχθούν τους πρόσφυγες που δημιουργούν οι συρράξεις»

Μήπως τελικά η καλύτερη μέθοδος για να αντιμετωπίσεις οποιοδήποτε πρόβλημα είναι να μην το δημιουργήσεις;

MUSIC VIDEO
Σαν το μετανάστη
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΖΟΥΛΦΙ ΛΙΒΑΝΕΛΙ
ΣΤΙΧΟΙ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ

Related Posts