Αντίδοτο στον πόλεμο

Φωτογραφία από Michal Jarmoluk από το Pixabay

Τουρκική εισβολή στη Συρία. Βομβαρδισμοί. Νεκροί και τραυματίες. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον 27 νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Εξήντα χιλιάδες άνθρωποι εγκαταλείπουν τις εστίες τους.

Η κυβέρνηση Τραμπ, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με την κατηγορία ότι εγκατέλειψε τους συμμάχους της Κούρδους, προσπάθησε να πείσει ότι δεν εγκρίνει την επιχείρηση. – Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία και Βρετανία ζήτησαν την άμεση σύγκληση του συμβουλίου Ασφαλείας καταδικάζοντας την εισβολή. – Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες υπογράμμισε πως «δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στη σύρραξη στη Συρία». – Το υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου καταδίκασε την τουρκική επιχείρηση ως «κραυγαλέα και απαράδεκτη επίθεση στην κυριαρχία ενός αδελφικού αραβικού κράτους». – Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Χάικο Μάας κάλεσε την Τουρκία να τερματίσει την επιχείρηση. – Ο Ολλανδός υπουργός Εξωτερικών καλεί την Τουρκία να μη συνεχίσει σε αυτό το μονοπάτι. – Το Ιράν ζητάει να σταματήσει αμέσως η επίθεση – Η Ιταλία τη χαρακτηρίζει απαράδεκτη – Η Κίνα ζητάει να διαφυλαχθεί η κυριαρχία της Συρίας – Η Ρωσία πιέζει για να αρχίσει διάλογος. – Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ζήτησε σήμερα τον τερματισμό της στρατιωτικής επιχείρησης που ξεκίνησε η Τουρκία στη βόρεια Συρία. – Το Ισραήλ καταδικάζει απερίφραστα την τουρκική εισβολή στις κουρδικές περιοχές στην Συρία. – Ο Ερντογάν απειλεί ότι Θα στείλει 3,6 εκατ. πρόσφυγες στην Ευρώπη. – Ο συνδυασμός Τραμπ και Ερντογάν είναι και επικίνδυνος και ανεξέλεγκτος. – Η τουρκική λίρα πέφτει.

Αυτές είναι κάποιες από τις ειδήσεις για τον εν εξελίξει πόλεμο τούτης της στιγμής στην Συρία. Όλοι κάτι θέλουν, όλοι κάπου αποσκοπούν. Ανάλογα με τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα το σκάκι του πολέμου στήθηκε πάλι. Τα νικημένα πιόνια θα φύγουν από το πεδίο μάχης είτε από λάθος κινήσεις είτε από κινήσεις στρατηγικής είτε από άμυνα. Το επιτραπέζιο σκάκι είναι ένα όμορφο παιχνίδι που διψάει για σκέψη και στρατηγική. Το σκάκι του πολέμου όμως είναι ένα άσχημο παιχνίδι που διψάει για εξουσία και βία. Οι μεν θα επιτεθούν, οι δε θα αμυνθούν και η σύγκρουση θα φέρει μόνο άσχημα νέα. Άσχημα για όλους. Ο νικητής θα καταστραφεί οικονομικά, ο ηττημένος θα μετράει τις πληγές του, ο φίλος θα κλαίει τον φίλο και κάποιες μάνες θα ξεχάσουν τη ζωή.

Μα ποιος θέλει τελικά τον πόλεμο, δηλαδή την βίαιη επίλυση των διαφωνιών; Όλοι τον καταδικάζουν, κανείς δεν τον θέλει και όμως συνεχίζει να ταλαιπωρεί το άνθρωπο αυτό το ανίκητο ναρκωτικό της εξουσίας και του χρήματος. Ο πιο ανεπιθύμητος επισκέπτης όλων των σπιτιών. Το πιο άδικο νέο για όλους. Το μεγαλύτερο ανθρώπινο λάθος. Η πεμπτουσία της σκληρότητας. Η υπέρτατη έκφραση της βίαιης διαφωνίας. Η μετατροπή της διαφωνίας σε μίσος. Μια διαδικασία κρυμμένη πίσω από θρησκείες, κράτη, πόλεις, ομάδες, πολιτισμούς και οτιδήποτε διαφορετικό. Κάτι που μας μαθαίνουν από πολύ νεαρή ηλικία και αναγκαστικά το κουβαλάμε ως μέρος του εαυτού μας για όλη μας τη ζωή. Κάτι που σημαίνει ότι εφόσον ανήκω κάπου δεν πρέπει να ανήκω πουθενά αλλού. Γιατί το άλλο με κάνει να νιώθω άβολα, να νιώθω ανασφάλεια, να το νιώθω ξένο. Έτσι μας έμαθαν, έτσι νομίζουμε ότι είναι.

Αναρωτιέμαι αν η οικονομική παγκοσμιοποίηση, ο σεβασμός στην ανεξιθρησκία και η ελεύθερη πολιτιστική έκφραση είναι το αντίδοτο του μίσους και του πολέμου.

VIDEO

Παρεμφερή Αρθρα