Κατεύθυνση προσοχής προς το περιβάλλον

Καλοκαιρινές ημέρες καύσωνα. Η ζέστη υπερβολική. Ο ήλιος επιθετικός. Τα κλιματιστικά σε πλήρη διάταξη μάχης. Τα αντηλιακά αγκαλιά με το νερό στις θάλασσες.

Η προσοχή μας κατευθύνεται από τις ανάγκες, τις αρέσκειες και τις υποχρεώσεις μας.
«Δεν έχω να φάω και πρέπει να εργαστώ». «Θέλω ένα πολύ όμορφο αυτοκίνητο». «Έχω κάνει δική μου οικογένεια και πρέπει να αφιερωθώ σε αυτήν».

Ανάλογα με τον τόπο, τον χρόνο και την προσωπική μας αντίληψη επικεντρώνουμε την προσοχή μας σε θέματα, καταστάσεις και γεγονότα. Υπάρχουν βέβαια και κάποιες καταστάσεις που μας καθοδηγούν απόλυτα. Αν για παράδειγμα το θερμόμετρο φτάσει του 50 βαθμούς Κελσίου πάνω ή κάτω από το μηδέν μάλλον θα πάψει να με απασχολεί το όμορφο αυτοκίνητο και αυτό που κυρίως θα με απασχολεί θα είναι ο τρόπος επιβίωσης.

Η θερμοκρασία είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες λειτουργίας της κοινωνίας μας και «επί τη ευκαιρία» υπενθυμίζω ότι ζούμε επειδή υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Η θερμοκρασία επηρεάζει τα πάντα, από την τιμή των πορτοκαλιών έως τον πόνο σε μία προβληματική άρθρωση. Καθορίζει πολλές και σημαντικές πτυχές της ζωής μας. Την ποιότητα και ποσότητα της τροφής μας. Την υγεία, την οικονομία και γενικότερα την ομαλή λειτουργικότητα της κοινωνίας.

Η προσοχή μας ως έξυπνα όντα αυτή την περίοδο πρέπει επιτακτικά να είναι στην άνοδο της θερμοκρασίας και σε αυτό που ονομάζεται «κλιματική αλλαγή» η οποία, ενημερωτικά αναφέρω, δεν επηρεάζεται μόνο από την αύξηση της θερμοκρασίας.

Πρέπει να στρέψουμε εκεί την προσοχή μας επαγρυπνώντας, όχι απλά για να ήμαστε λειτουργικοί αλλά γιατί η θερμοκρασία ενδέχεται να αυξηθεί από 1,4 έως 5,8 °C έως το 2100. Κάτι τέτοιο σημαίνει την αύξηση της στάθμης των θαλασσών, την δημιουργία ακραίων καιρικών φαινομένων, όπως πλημμύρες ή τυφώνες, και την εξαφάνιση βιολογικών ειδών.

Η ρύπανση της ατμόσφαιρας με αέρια όπως το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), έχει ως αποτέλεσμα την θέρμανσή της. Τα δέντρα απορροφούν το CO2 από την ατμόσφαιρα. Συνεπώς, όταν τα δένδρα μειώνονται ο άνθρακας που θα αποθηκευόταν σ’ αυτά απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. Έτσι κάθε φορά που καίγεται ένα δάσος, κάθε φορά που αποψιλώνεται ένα δάσος, κάθε φορά που κόβεται ένα δένδρο αυξάνεται η θερμοκρασία.

Η καύση των ορυκτών καυσίμων παράγει κάθε χρόνο 21,3 εκατομμύρια τόνους διοξείδιο του άνθρακα. Από αυτή την ποσότητα η μισή απορροφάται από την βιόσφαιρα της γης και η υπόλοιπη παραμένει στον ατμοσφαιρικό αέρα. Έτσι κάθε φορά που χρησιμοποιούμε για οποιοδήποτε λόγο ορυκτό καύσιμο (πετρέλαιο, βενζίνη, κηροζίνη) να έχουμε υπόψιν μας ότι συνδράμουμε στην αύξηση της θερμοκρασίας.

Οργανώσεις διεθνείς, κρατικές και ιδιωτικές εργάζονται για την αντιμετώπιση αυτού του καίριου προβλήματος. Αλλά δεν φτάνει αυτό. Ο οικονομικός ανταγωνισμός έχει τυφλώσει την ανθρωπότητα και είναι δύσκολο να διακρίνει πιο είναι το καθαρό συμφέρον της.

Αρκετά πιο σημαντική είναι η πρόθεση του κάθε ένα από εμάς να ενδιαφερθεί πραγματικά για την χρήση και όχι την κατάχρηση, για το όφελος και όχι το κέρδος, για την εγκράτεια και όχι την απληστία. Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι η ενημέρωση της διαδικασίας ενσυνείδητης καταστροφής της Γης από τον άνθρωπο αλλά η αλλαγή κατεύθυνσης της προσοχής του προς τα σημαντικά.

Και τι είναι πιο σημαντικό από χαρούμενα παιδιά,

ένα ζωντανό δένδρο και μια καθαρή θάλασσα.

Related Posts