Η μεγάλη εβδομάδα

Μία από τις πενήντα δύο εβδομάδες κάθε έτους ονομάζεται «Μεγάλη». Και είναι μεγάλη γιατί χωράει τα πάντα. Την θέωση, τη μετάνοια, την προσευχή, την προδοσία, τον πόνο, την εγκατάλειψη, τη συγχώρεση, το θάνατο και τελικά τον θάνατο του θανάτου.

Είναι πολλά αυτά που δίδαξε ο Θεάνθρωπος Χριστός με την αιώνια έλευσή του από την ελαχιστότητα της ζωής μας. Όχι με θεωρίες βασισμένες σε παρελθοντικά πρότυπα σκέψης αλλά με πράξεις που ανήκουν στην άχρονη ύπαρξη. Έδωσε νόημα στη θέληση της μετάνοιας, στον όρο «αγάπη», στη λέξη «ελεημοσύνη», στην αίσθηση της εσωτερικής συγχώρεσης, στην δύναμη της μοναξιάς, στην ανυπαρξία του θανάτου. Συνένωσε την ακτημοσύνη με την βασιλεία, το μίσος με την συμπόνια, τη βία με την ειρήνη, τους καταφρονεμένους με την κοινωνία.

Ας σταθούμε στην ουσία των διδαχών του Ιησού δίχως τα φίλτρα της ανθρώπινης ερμηνείας και των εκάστοτε κοινωνικών περιστάσεων. Δίδαξε αγάπη ανθρώπινη. Για όλους. Καλούς και κακούς. Άσπρους και μαύρους. Μικρούς και μεγάλους. Δίδαξε ισότητα ψυχής. Για όλους. Ισχυρούς και ανίσχυρους. Πλούσιους και φτωχούς. Δίδαξε αθανασία πνεύματος. Για όλους. Αδαείς και επιτήδειους. Μορφωμένους και αμόρφωτους. Δίδαξε ειρήνη Θεού. Για όλους. Ταραγμένους και ήσυχους. Ανικανοποίητους και πλήρεις.

Αναρωτιέμαι αν όλοι οι άνθρωποι στη Γη ακολουθούσαν τον τρόπο σκέψης που πρότεινε ο Ιησούς ποια προβλήματα θα έμεναν άλυτα; Μάλλον μόνο ένα. Ο θάνατος του σώματος. Ίσως αυτό να εξηγεί γιατί ματαιοπονούμε, εκδικούμαστε, ζηλεύουμε, κατακρίνουμε, φθονούμε. Ίσως γιατί στον άνθρωπο αρέσει η ανησυχία για ένα προσωρινό τίποτα.

Κατά την μεγάλη εβδομάδα θεωρώ ότι η αίσθηση της μετάνοιας ορίζει μία νέα ζωή που κατανοεί τα λάθη. Για αρχή ας συγχωρήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Καλό είναι να ξεκινήσουμε από εκεί γιατί εκεί λέμε τα μεγαλύτερα ψέματα. Ας συγχωρήσουμε τον εαυτό μας μετανοώντας ειλικρινά για τα λάθη που κάναμε και η ματιά των άλλων θα γίνει καθαρή, τόσο καθαρή που θα φωτίσει τις σχέσεις μας, τόσο φωτεινή που το σκοτάδι της μικρότητας θα εξαφανιστεί.

Κατά τη διάρκεια της μεγάλης εβδομάδας νιώθω ότι η συγχώρεση ανοίγει ένα απέραντο εσωτερικό χώρο. Γι αυτό μιλάει η λέξη «συγχώρεση». Συν + Χωρώ. Χωράμε μαζί. Χωράνε όλοι. Τόσο μικρή θα φαίνεται η κτήση όταν η απεραντοσύνη μας χωρέσει τα πάντα.

Γιατί λοιπόν να είναι μία από τις πενήντα δύο εβδομάδες η Μεγάλη; Ας είναι όλες. Είναι τόσο εύκολο όσο να το κάνουμε. Αρκεί να πετάξουμε όλες τις περιττές τεχνητές φορεσιές του μυαλού μας.

Related Posts