Αγάπη εναντίον καρκίνου

Photo by Roman Kraft on Unsplash

Τα τελευταία χρόνια η λέξη καρκίνος μονοπωλεί τις δυσάρεστες ειδήσεις. Η ασθένεια που λυγίζει τον άνθρωπο ακολουθεί τους κτηνώδεις ρυθμούς της εξέλιξης. Αναρωτιέμαι τι θα μπορούσαμε να κάνουμε ή τι να μην κάνουμε για να αποφύγουμε αυτή την μοντέρνα ασθένεια. Όλοι γνωρίζουμε ότι το κάπνισμα, το αλκοόλ. οι καταχρήσεις, η κακή διατροφή, το άγχος διαταράσσουν  την ομαλή πορεία της ζωής του ανθρώπου. Η ενημέρωση πλέον είναι αρκετά ισχυρή, πολυδιάστατη και λεπτομερής. Το 13% των θανάτων παγκοσμίως προέρχεται από αυτή την βασανιστική διαδικασία ενώ είναι η δεύτερη αιτία θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες. Μπορούμε να κάνουμε πολλές ενέργειες όχι για να μην φύγουμε αλλά για να φύγουμε με όμορφο τρόπο. Εκ του αποτελέσματος όμως φαίνεται ότι κανείς δεν γνωρίζει το πότε και το πως.

Ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται από κύτταρα. Για την ομαλή του λειτουργία τα διαιρεί δημιουργώντας θυγατρικά κύτταρα με αυστηρά ελεγχόμενο τρόπο. Οταν αλλοιώνεται αυτός ο μηχανισμός προκύπτουν νέα κύτταρα ανέλεγκτα χωρίς να πεθαίνουν τα παλιά τα οποία συσσωρεύονται και δημιουργούνται όγκοι. Αν ο όγκος είναι καλοήθης το κακό σταματάει εκεί.

Διάβασα διάφορα άρθρα στο διαδίκτυο για την σχέση του καρκίνου με την υλική πλευρά της ζωής διάβασα όμως και για την ψυχολογική, την πνευματική διάσταση. Είναι βέβαιον ότι οι υλικές καταχρήσεις πάσης φύσεως είναι σημαντικό αίτιο πρόκλησης σωματικών δυσλειτουργιών οι οποίες με τη σειρά τους πυροδοτούν δομικές ανωμαλίες στον μηχανισμό  αναγέννησης των κυττάρων. Είναι όμως και οι εσωτερικές διεργασίες της ανθρώπινης σκέψης δείκτης ποιότητας της εύρυθμης ροής της ζωής μας. Τολμώ να πω ότι αυτές οι πνευματικές καθορίζουν και τις υλικές.

Ενα συνειδητό χαμόγελο που πηγάζει από τον πυρήνα του Είναι μας μεταδίδει μια απλή χαρά, ξεκινώντας από την σκέψη μας, περνώντας στο κορμί μας αγγίζει τους δίπλα μας και ξεχύνεται στο Σύμπαν ασυγκράτητο μοιράζοντας καλόγονες αισθήσεις παντού. Και ποιος δεν το θέλει αυτό; Αν γνωρίζαμε ότι η εσωτερική χαρά έχει τόση δύναμη ώστε να αρνείται τον καρκίνο πιθανότατα θα χαιρόμασταν πολύ περισσότερο απ΄ ότι έως τώρα. Ίσως ο καρκίνος να είναι η έκφραση του αόρατου πόνου μας που ανέκφραστος και βουβός απλώνεται στην δειλή σιωπή μας. Από που να πηγάζει ο πόνος μας; Από την στέρηση, την φτώχεια, την ανασφάλεια, την απόρριψη, τον εγωισμό, την πονηριά, τον ανταγωνισμό, την αγωνία, την απώλεια;

Νιώθω ότι το περιβάλλον που δίνει την δυνατότητα στον καρκίνο να ευδοκιμήσει  δεν είναι σίγουρα η γαλήνη μα η φουρτούνα, δεν είναι η αγάπη αλλά το μίσος, δεν είναι η χαρά αλλά η λύπη, δεν είναι η καλή διατροφή αλλά η κακή. Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε πως αν δεν κάνουμε σωστή χρήση οποιουδήποτε μηχανισμού αυτός ο μηχανισμός όσο ανθεκτικός κι αν είναι θα δυσλειτουργήσει. Ετσι και ο ανθρώπινος οργανισμός μας συμπεριφέρεται ανάλογα με τον τρόπο που τον αντιμετωπίζουμε. Αν δηλαδή καπνίζουμε, τρώμε λίπη, πίνουμε αλκοόλ, δεν εξασκούμαστε και επιπλέον εσωτερικά νιώθουμε οργή, γινόμαστε μνησίκακοι, μας πλημμυρίζουν ενοχές, μας περικυκλώνουν η στεναχώρια και η λύπη τότε είναι πολύ πιθανόν ο οργανισμός μας να αντιδράσει με διάφορους τρόπους ένας εκ των οποίων είναι η εκδήλωση όγκων στο κορμί μας.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής κυρίως στις ανεπτυγμένες χώρες ευνοεί την ύπαρξη καρκίνου και αυτό είναι ένα αρκετά σημαντικό στοιχείο γιατί δείχνει ποιες είναι οι διαθέσεις του. Για όλα υπάρχει κόστος, έτσι και η επιλογή μιας ζωής σε εξαντλητικούς ρυθμούς είτε επαγγελματικούς είτε οικογενειακούς είτε προσωπικούς είτε διατροφικούς θέτει σε κίνδυνο την διατήρησή της.

Αυτό που κατάλαβα από την έως τώρα μικρή έρευνα είναι ότι υπάρχουν δύο τομείς που επηρεάζουν τον τρόπο ζωής του ανθρώπου, ο εξωγενής είναι αυτό που κάνουμε και ο ενδογενής είναι αυτό που είμαστε. Αν είμαστε αρνητικοί και κάνουμε υπερβολές το σώμα θα διαμαρτυρηθεί και σε μερικές περιπτώσεις αρκετά έντονα. Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι κάνουμε αυτό που είμαστε. Αν είμαι λυπημένος θα ξεσπάσω στο αλκοόλ, αν είμαι οργισμένος θα τρέμω ολόκληρος, αν νιώθω ενοχές θα καπνίζω. Μπορείτε πειραματικά να συμπληρώσετε την δική σας λίστα η οποία ίσως να είναι μεγάλη αλλά δεν θα διαφέρει και πολύ από του καθενός από εμάς.

Ρώτησα τον εαυτό μου σκεπτόμενος τα αυτονόητα και απάντησα με γνώμονα τις αρχέγονες φυσικές ανθρώπινες αξίες και όχι τις επίκτητες μεταλλαγμένες.

Πως να αντιμετωπίσω τον καρκίνο; Πριν έρθει.

Τι θα με βοηθήσει; Η αγάπη.

Που θα την βρω; Δεν την ψάχνεις, την έχεις και την μοιράζεις.

Πόσο κοστίζει; Ένα χαμόγελο από τα βάθη της ψυχής.

Παρεμφερή Αρθρα